خانه که خریدیم پدر و مادر مرضیه مثل همیشه محبت را تمام کردند و همانطوری که از پیش وعده داده بودند، گوسفند آوردند برای قربانی و ریختن خونش. من از اولش هم موافق نبودم. به نظرم آوردنش خیلی سخت بود. حیوان به این راحتیها به صندوق عقب ماشین نمیرفت. گوسفندی ماده که 55 کیلو وزن داشت. گذشته از این کشتن حی

وقتی پروپاگاندا را با روابطعمومی اشتباه میگیریم، بهترین تیمهای رسانه هم از پس کار ارتباط با مخاطبان بر نمیآیند درکتاب افسانههای ایزوپ یونان، مربوط به قرن ششم پیش از میلاد، قصهای هست که میگوید روزی خورشید و باد با هم مسابقه گذاشتند ببینند کدامیک میتوانند مسافر را وادار کند پیرهنش را در ب

مناظرههای انتخاباتی در تلویزیون شبیه مسابقه فوتبال است که تاکتیکهای خاص خودش را دارد تاکنون دو مناظره ریاست جمهوری برگزار شده و نامزدها برای مناظره سوم آماده میشوند. در این مدت بحثهای زیادی درباره نوع عملکرد نامزدها مطرح شده است. اینکه چگونه افشاگری کردهاند و طعنههای افشاگرانه آنها چه هدفی د

نمیدانم دیدهاید یا نه. برخی والدین وقتی سر بچه کوچکشان به میز یا هر جسم سخت دیگری برخورد میکند، در حالی که کودک گریانشان را بغل کردهاند، سراغ میز یا آن جسم سخت بیچاره میرود و آن بیجان بدبخت را تنبیه میکنند که مثلا «ای میز بد! بیتربیت!»

چه سالی است؟ نمیدانم. ولی میدانم که تو راه میروی. کاپشتن خلبانی صورتی به تن داری و کلاه پشمین به سر. از آن کلاهها که فقط صورتت بیرون است و سر دماغت سرخ از سرما. باید میانه پاییز 71 باشد. شایدم 72. راستش جزئیاتش را خوب یادم نمیآید، ولی احتمال

دبستان که بودیم کوچکترین برخورد بهانهای برای گفتن:«مردی زنگ آخر وایستا حالیت میکنم!». زنگ آخر که میآمد یقهکشی شروع میشد. اما وسط گیر و دار دعوا عدهای بودند که بیدلیل یک لگد به هر دو سمت کشمکش حواله میکردند. یا مثلا یکی از دو طرف را میگرفتند

البته که وقتی از فیلمی مثل «قاتل اهلی» خوشمان نمیآید بهتر است از سالن بیرون برویم و با خنده و حرف زدن مانع تماشای علاقمندان نشویم، ولی اینکه پولاد کیمیایی هم از انتهای سالن فریاد بزند «زهرمار!» نشان از واقعیتی تلخ دارد. در نشست خبری فیلم تقریبا کسی

کمتر از ده دقیقه فرصت دارم برای نوشتن اینکه قلبم درد میکند. احساس میکنم بغض گلویم را با سنبه تپاندهام به سینه. انگار که بخواهد بغض بیرون بزند و نتواند، مثل یک پرنده در چهاردیواری تاریک دلم گیر کرده و هر چه بیشتر بیمحلیاش میکنم، بیشتر بیتاب می

یکی از دلایل بیتوجهی ما به توصیههای رسمی و دولتی این است که زیربنای نظم جمعی را متزلزل میبینیم رابطه تاریخی بین حکومتها و مردم در ایران شبیه رابطه ناظم و دانشآموزان فیلم «صبح روز بعد» کیومرث پوراحمد(1371) است. همان ناظم (با بازی جهانبخش

بگذارید بگویند نخبهگراست. بگویند ادای روشنفکرها را در میآورد. بگویند مستبد است و فقط آنچه که خودش میپسندد را میپذیرد و سلیقههای دیگر را تحقیر میکنند. اصلا همین است. چون عصبانیام اینبار تمامی این حرفها را میپذیرم و نامش را تهمت نمیگذارم و ب

رسانهها در 366 روز گذشته از اطلاعات و سرگرمی پلی ساختند برای حرکت از یک واقعه تلخ به حادثهای غمناک همزمان با روزهایی که شبکه خبر بهطور زنده عملیات آواربرداری از پلاسکو را پخش میکرد، اهالی رسانه یک غم دیگر هم داشتند. اینکه این ماجرا هم با تمام

فرهادی نجیبانه از حاشیههای حسود میگذرد و فقط دغدغههایش را میسازد همیشه میگفتیم در ویترین موزه سینمای ایران فقط جای اسکار خالی است. وقتی فرهادی نخستین اسکارش را گرفت شمقدری گفت لابی کردهاند تا او اسکار بگیرد. دومی را هم که گرفتیم انگار

باید از خودم عذر بخواهم و از خانوادهام؛ چون پیش آنها به طرز خودخواهانهای، دیگرخواهم. به نظرم برخی از رفتارهای والدین در فرزندان به طرز اغراقگونهای متبلور میشود. پدرم دیگرخواه است و من بشدت دیگرخواهتر. از این بابت بسیار متاسفم؛ چون دیگرخواهی